“هیچ کس چیزی شبیه به آن ندیده بود”: چگونه بازی ویدیویی Pong جهان را تغییر داد | بازی ها

به گزارش سرویس اخبار فناوری پایگاه خبری عصر فناوری ،

پong: یک بازی بسیار ساده که یک بسته سلولی مغز رشد یافته در آزمایشگاه می تواند آن را بازی کند. این ممکن است یک ضربه ضعیف به نظر برسد، اما حقیقت دارد – ماه گذشته، استارت‌آپ Cortical Labs، ایجاد DishBrain، یک تراشه کامپیوتری بیولوژیکی که از ترکیبی از نورون‌های زنده و سیلیکون برای اجرای کنسول کلاسیک اولیه استفاده می‌کند، به چالش کشید.

بازی – یک نسخه دو بعدی از تنیس روی میز که در آن بازیکنان یک مستطیل را کنترل می کنند و آن را به سمت بالا و پایین حرکت می دهند تا توپ را جمع کنند – در پس زمینه اجرا شد و به DishBrain متصل شد. تحریکات الکتریکی به سلول‌ها وارد می‌شد تا نشان‌دهنده قرارگیری پارو باشد و وقتی توپ ضربه می‌خورد یا از دست می‌رفت، بازخورد دریافت می‌شد. دانشمندان سپس پاسخ DishBrain را اندازه گیری کردند و مشاهده کردند که انرژی بیشتر یا کمتری را بسته به موقعیت توپ مصرف می کند.

“پس از یک جلسه 20 دقیقه ای، [the DishBrain was] دکتر برت کاگان، مدیر ارشد علمی کورتیکال، می‌گوید: خیلی بهتر از زمانی که شروع کردند و خیلی بهتر از شانس بازی کردن. در حالی که در سطح یک انسان یا حتی یک موش با انگیزه کار نمی کرد، یک مسیر یادگیری ثابت و نوعی بهینه سازی پردازش اطلاعات را نشان داد. کاگان با خوشحالی می گوید: «خیلی هیجان انگیز بود. صادقانه بگویم، ما انتظار نداشتیم که میزان نتایج را ببینیم.

50 سال به عقب برگرد و دنیا به طرز شگفت انگیزی متفاوت بود. رایانه‌ها به اندازه کافی‌شاپ‌ها بودند و پین‌بال در بازی‌ها حکومت می‌کرد. نولان بوشنل، بنیانگذار آتاری، پس از موفقیت خود در بازی های آرکید اولیه Computer Space، مهندس کامپیوتر 24 ساله، Al Alcorn را فریب داد تا پونگ را بسازد. آلکورن که در آن زمان هیچ تجربه ای در ساخت بازی های ویدیویی نداشت، به یاد می آورد: «او از من می خواست که برای طراحی بازی های ویدیویی تمرین کنم.

پیش بینی تام فریدمن در سال 2017.
بدون دست و پا… طرح 2017 تام فریدمن. عکس: فرزاد_اورنگ/فرزاد اورنگ/ استیون فریدمن

Bushnell کوچک شروع کرد و Alcorn را برای ایجاد “بسیار ساده ترین بازی” ممکن ارائه داد. بوشنل که وانمود می کرد ساخت بازی جنرال الکتریک را به الکورن سفارش داده است، از مهندس جوان الهام گرفت تا هدف بزرگی داشته باشد. پس از برداشتن یک تلویزیون سیاه و سفید هیتاچی به قیمت 75 دلار، Alcorn بازی را سیم کشی کرد، زنگ های داخلی تلویزیون را برای ایجاد جلوه های صوتی تقویت کرد و آن را در یک کابینت قرار داد و یک سیستم همه کاره ایجاد کرد.

“[Bushnell] آلکورن می گوید: اقتصاد ماشین های پین بال و بازی های سکه ای را درک کرده است. و او گفت: “اگر می توانستم یک ربع روی Pong بگذارم، می توانستم با انجام آن پول در بیاورم.” نکته کلیدی این بود که آن را بدون نیاز به هیچ چیز خیلی گرانی کار کنید. آلکورن توضیح می‌دهد: «پیش‌افتادگی این بود که چگونه این کار را بدون استفاده از رایانه انجام دهیم. نمونه اولیه در چاله نوشیدنی محلی Andy Capp’s Tavern قرار گرفت و Pong رسماً روشن شد – شکل جدیدی از بازی قابل بازی و قابل پرداخت.

به سرعت به طلا برخورد کرد. آلکورن برای تعمیر اولین دستگاه در عرض چند روز فراخوانده شد. خیلی محبوب بود: محله‌ها این مکانیسم را مسدود می‌کردند. برای تعمیر چیزها، جای سکه – یک فنجان قهوه – با یک کارتن شیر بزرگتر جایگزین شد و امکان جمع آوری درآمد بیشتر را فراهم کرد. در ابتدا، این دو برای جذب خریداران کافی برای اطمینان از موفقیت پونگ تلاش کردند. بوشنل می گوید: «این هرگز یک مشکل بازاریابی نبود. «این همیشه یک مشکل عرضه بود. ما پول بسیار کمی داشتیم و کارخانه ای نداشتیم، بنابراین حل این مسائل بزرگترین چالش ما بود.» با این حال، به زودی، فروش افزایش یافت و Pong به طور رسمی توسط آتاری در نوامبر 1972 منتشر شد.

موفقیت، بدون خفاش: (Lr) نولان بوشنل، فرد مارینسیچ و آل آلکورن.
موفقیت، بدون خفاش: (Lr) نولان بوشنل، فرد مارینسیچ و آل آلکورن. عکس: Everett Collection Inc/Alamy

برخلاف پین بال، با پیوندهای بی‌نظیرش با اوباش و طرح‌های شیک، پونگ از بحث و جدل آزاد بود. این نه تنها یک بازی بود که همه می توانستند از آن لذت ببرند، بلکه برای اولین بار، یک بازی بود که مردم می توانستند از آن لذت ببرند. “من فکر می کنم موفقیت آن به این دلیل بود که بسیار ساده و قابل درک بود. نسخه تک نفره وجود نداشت. آلکورن می گوید هر کسی می تواند آن را بازی کند. بوشنل موافق است: «این یک یخ شکن ایده آل بود. بسیاری از مردم به من گفته اند که چگونه با شرکای خود آشنا شده اند.

زیبایی آن از شفافیت آن ناشی می‌شود، به‌اندازه‌ای آسان که می‌توان آن را در یک بار پس از چند نوشیدنی توضیح داد. بوشنل می‌گوید: «این اولین بار بود که کسی چیزی شبیه به آن را می‌دید و فوراً می‌دانست چگونه آن را بازی کند. پس از کمی تامل، یک برچسب به کابینت چسبانده شد که قوانین را توضیح می داد، فقط در صورت لزوم. برای علاقه مندان به بازی های یکپارچهسازی با سیستمعامل، آنها اکنون مانند دستورات مقدس می خوانند: “یک چهارم را وارد کنید. به صورت خودکار ارائه می شود. برای امتیاز بالا، از گم شدن توپ خودداری کنید. او می خندد: “من آن را روی سنگ قبرم می خواهم.”

برای میله‌هایی که به Pong خریدند، این بازی تبدیل به یک پول چرخان شد. یک دستگاه می تواند روزانه 40 دلار درآمد داشته باشد. تنها چند سال پس از ظهور بازی آرکید، نسخه پلاگین و پلی با عنوان Home Pong منتشر شد که به لطف یک تراشه یکپارچه سازی پیشرفته و در مقیاس بزرگ امکان پذیر شد. ناگهان تلویزیون یک شی منفعل نبود که اطلاعات را به بیننده دیکته می کرد، بلکه یک پلت فرم تعاملی بود. آلکورن می‌گوید: «مارشال مک‌لوهان می‌گوید که تلویزیون یک رسانه سرد است. «پنگ آن را به یک رسانه داغ تبدیل کرد… تلویزیون اکنون آنجا می‌نشیند مگر اینکه کاری انجام دهید.»

خودتان را راحت کنید … نسخه خانگی آتاری پنگ.
خودتان را راحت کنید … نسخه خانگی آتاری پنگ. عکس: مایک سگار/ رویترز

آتاری در حالی که سیلیکون در حال جوشیدن بود، شگفت‌انگیز بود، مجموعه‌ای از دنباله‌ها را با هدف تقلیدهای تکی تولید کرد. Pong Doubles و Quadrapong فرمت را با نسخه های چهار نفره به سطح بالاتری رساندند. اسپین آف های التقاطی و غیرعادی بیشتر با هدف مخاطبان جدید. Snoopy Pong (بعداً Puppy Pong، برای جلوگیری از مشکلات قانونی) با اضافه شدن کارتون معروف بیگل به همه چیز جان بخشید، در حالی که یک نسخه رایگان برای اتاق های انتظار GP و نسخه های جدید برای امپراتوری Chuck E Cheese بوشنل ایجاد شد.

در پایان دهه 70، با پیشرفت تکنولوژی و محو شدن دامنه توجه، Pong توسط عناوین جدید با گیم پلی و گرافیک به روزتر پیشی گرفت. اما فرهنگ عامه از دست کشیدن از بازی خودداری کرده است. از دهه 80، پونگ وارد پارادایم های جدیدی شده است. در هنرهای تجسمی، از یک سرگرمی صرف به یک موسیقی الهام گرفته شده است و در نمایش‌هایی که به مینیمالیسم عقب‌نشینی-آینده‌نگر و کیفیت حلقه‌های هیپنوتیزمی اختصاص داده شده است، ارائه می‌شود. در سال 1999، هنرمند Pierre Huyghe نور آتاری را ایجاد کرد، یک سقف تعاملی که به بازدیدکنندگان اجازه می داد در مقابل یکدیگر پونگ بازی کنند و بعداً آن را به بینال ونیز برد. Pong خود در نمایشگاه Barbican’s Game On در سال 2002 به نمایش گذاشته شد و یک دهه بعد، این بازی توسط MoMA خریداری شد و جایگاه خود را در هنر جاودانه کرد.

تام فریدمن، هنرمند تحسین‌شده آمریکایی، با پیشروی در مسیری مشابه، در سال 2017 از نمایش پونگ برای نصب استفاده کرد. او می گوید: «این نشان دهنده آغاز فناوری دیجیتال است. «این بسیار اساسی و از نظر زیبایی شناختی است، برای من، این یک ویدیوی مینیمالیست کامل و آماده بود. قبل از پیچیدگی رقابت، آن را در ویدئو پروژکشنم به عنوان یک بازی ایستا نشان دادم. بوشنل این علاقه را در زیبایی شناسی خود دارد. او اخیرا سری Arcade OG را با هنرمندی Zai Ortiz منتشر کرد، مجموعه‌ای از NFT که کابینت‌های اصلی را به تصویر می‌کشد.

پونگ به همان شکل باقی می ماند: پونگ کوئست.
پونگ به همان شکل باقی می ماند: پونگ کوئست. عکس: آتاری

این سادگی و معصومیت پونگ در روانشناسی نیز مورد استفاده قرار گرفته است. الهام‌بخش سریال آدام کورتیس، همه آنها توسط ماشین‌های دوست داشتنی دیده می‌شوند، آزمایش فکری مهندس کامپیوتر لورن کارپنتر در سال 1991 باعث شد که پونگ روی یک صفحه نمایش بزرگ با تماشاگران نشسته به دو نیم شود. زیر هر صندلی یک پارو داشت، اما هیچ دستورالعملی نداشت. با یادآوری ایده بوشنل مبنی بر اینکه دانستن نحوه بازی پونگ تقریباً شبیه به دانش پیشینی است، جمعیت به زودی، در حالتی از وجد و هیجان، متوجه شدند که می توانند به طور جمعی در حرکت دادن یکی از دو پاروی غول پیکر روی صفحه با حرکت دادن افراد خود کمک کنند. دست و پا زدن در دنیای واقعی در حالی که کارپنتر آزمایش را به‌عنوان نمایش آزادی فردی می‌دید، کورتیس چیز دیگری فکر می‌کرد و به گاردین گفت: «این یک بازی ویدیویی بود که آن را سرگرم‌کننده می‌کرد، اما همچنان مرا به این فکر می‌کرد که آیا واقعاً قدرت در این سیستم‌های خودسازمان‌دهنده از بین رفته است یا خیر. اگر فقط یک تغییر نام تجاری بود.»

همزمان با ورود به این دنیاهای جدید، پونگ اخیراً از احیای بازی لذت برده است. دو سال پیش، Cheered Ink توسعه دهنده مستقر در Bath، Pong را احیا کرد و آن را به یک بازی نقش آفرینی با عنوان Pong Quest تبدیل کرد. در این عنوان عجیب و غریب، بازیکن کنترل یک نسخه انسانی از دست و پا را کنترل می‌کند، آغشته به آنچه کارگردان، دن جانستون آن را «ویژگی‌های شخصیت منحصربه‌فرد» می‌نامد. باز هم، سادگی بازی باعث جلب توجه شد: جانستون می گوید: «هر فردی با هر زبان، فرهنگ یا سنی می تواند آن را درک کند. در حالی که پونگ ممکن است از بسیاری جهات منسوخ شده باشد، ماهیت اصلی و تکراری آن با موفقیت های موبایلی در گذشته اخیر ما، از Flappy Bird گرفته تا Wordle، مشترک است. پونگ کوئست ثابت می کند که حتی خود پارو نیز به جایگاه نمادین رسیده است و به خودی خود تبدیل به یک شخصیت شده است.

در حالی که پونگ در سال 1972 به نبوغ محاسباتی نیاز داشت، اکنون برای آموزش کدنویسی به بچه ها نیز استفاده می شود. دیوید جی مالان، مدرس دوره رایگان علوم کامپیوتر CS50 دانشگاه هاروارد، می گوید: «اجرای آن توسط خودتان یک آداب و رسوم است. “این شما را کاملاً روی مکانیک بازی متمرکز می کند.” کلتون اوگدن، یکی از مربیان، موافق است: “دانش آموزان از اینکه بتوانند چیزی ساده و کامل مانند پونگ را راه اندازی کنند، احساس رضایت می کنند.”

این هیجان باقی می ماند تنها در 50 سال، پونگ از تکامل بیش از حد فناوری جان سالم به در برده است، که در زمینه های جدید و در حال حاضر، فرهنگ های عصبی زنده واقعی ظاهر شده است. در حالی که Cortical Labs قصد دارد DishBrain خود را به بازی‌های جدید و پیچیده‌تر معرفی کند، Pong همچنان طرفداران خود را خواهد داشت که آماده برنامه‌ریزی مجدد، اختراع و پخش مجدد هستند.

این محتوا از سایت های خبری خارجی بطور اتوماتیک دانلود شده است و عصر فناوری فقط نمایش دهنده است. اگر این خبر با قوانین و مقررات جمهوری اسلامی مناقات دارد لطفا به ما گزارش کنید.

منبع

درباره ی asrf_admin

مطلب پیشنهادی

چگونه پوکمون های براق را با رنگ قرمز و بنفش بگیریم

به گزارش سرویس اخبار فناوری پایگاه خبری عصر فناوری ، چیزهای کمی در زندگی شیرین …